Strona główna  Spis treści  Leksykon  << Wstecz 

Multimedialny Świat Biblii
Palestyna w czasach rzymskich

     W 40 r. przed Chr., decyzją senatu rzymskiego, królem Judei został mianowany Herod Wielki, syn Antypatra II. Rządy w Jerozolimie Herod przejął faktycznie kilka lat później, pozostając Macheront - ruiny pałacucały czas lennikiem Rzymu. Jego królestwo obejmowało terytorium odpowiadające państwu Salomona (X w. przed Chr.).
     Herod był wielkim budowniczym. Wznosił świątynie na cześć cesarza Augusta, odbudował Samarię i przemianował ją na Sebaste (gr. Sebastos - Augustus), rozbudował nadmorską Wieżę Stratona i nazwał Cezarea. W Jerozolimie wzniósł dla siebie pałac, twierdzę Antonia oraz amfiteatr. Na wschodnim brzegu Morza Martwego zbudował twierdzę Macheront, w pobliżu Betlejem wzniósł Herodeion - zamek, a później grobowiec. W całym kraju budował gimnazja, teatry oraz stadiony. W 20 r. przed Chr. rozpoczął odbudowę Świątyni, która trwała 46 lat.
     Był znany z podejrzliwości i wielu skrytobójstw (ich ofiarą padali także członkowie najbliższej rodziny: świekra Aleksandra, synowie Aleksander, Arystobulos i Antypater). Gwałtownie przeciwdziałał wszelkim zakusom na swoją władzę. Zmarł w Jerychu na przełomie marca i kwietnia 4 r. przed Chr.
     W testamencie podzielił królestwo pomiędzy trzech synów: Archelaosa, Antypasa oraz Filipa. Chciał, aby pierwszy z nich został królem. Sprzeciwił się jednak temu cesarz August, pozostawiając Archelaosowi jedynie tytuł etnarchy. Wieniec z GerazyWszyscy trzej byli wasalami Rzymu i podlegali legatowi Syrii.
     Archelaos był etnarchą Judei, Idumei i Samarii od 4 r. przed Chr. do 6 r. po Chr. Po dziesięciu latach rządów został wezwany do Rzymu i ostatecznie zesłany do Galii. Jego terytorium przeszło pod władzę rzymskiego prokuratora, który stacjonował w pałacu Heroda w Cezarei Nadmorskiej. Filip (syn Kleopatry), tetrarcha Gaulanitis, Iturei, Batanei, Trachonitis i Auranitis, władał nimi od 4 r. przed Chr. do 34 po Chr.
     Natomiast Herod Antypas, rodzony brat Archelaosa, rządził (od 4 r. przed Chr. do 39 po Chr.) Galileą i Pereą. Odbudował Sepforis, a na południowo-wschodnim brzegu Jeziora Genezaret wzniósł Tyberiadę. Poślubił córkę władcy sąsiedniego państwa Nabatejczyków, lecz szybko rozwiódł się z nią, by ożenić się z Herodiadą - żoną swego brata, Filipa (związek ten potępił Jan Chrzciciel). W 39 r. ponaglany przez żonę udał się do Rzymu, aby prosić o tytuł królewski. Znalazł się jednak na wygraniu w Galii,Jakuba ścięcie - obraz w Pelplinie a jego terytorium cesarz Kaligula oddał Agryppie I, bratu Herodiady.
     W 41 r. Agryppa I złączył pod swoją władzą wszystkie części dawnego królestwa Heroda Wielkiego. Aby przypodobać się Żydom, prześladował chrześcijan (m.in. skazał na śmierć Jakuba, brata Jana). Zmarł cztery lata później w Cezarei. Jego syn Agryppa II nie odziedziczył królestwa po ojcu, gdyż Klaudiusz ponownie poddał Palestynę władzy prokuratora. Otrzymał tylko Chalkis, które wymienił w 53 r. na dawną tetrarchię Filipa wraz z Abileną. Sprawował nadzór nad Świątynią z prawem wyznaczania arcykapłana. Pozostał wiernym poddanym Rzymu podczas powstania żydowskiego w latach 66-70, przyczyniając się do jego stłumienia. Zmarł na przełomie 92 i 93 r. jako ostatni z dynastii herodiańskiej.

Multimedialny Świat Biblii - (c) 2003-2006 - Created by Sailor