Strona główna  Spis treści  Leksykon  << Wstecz 

Multimedialny Świat Biblii
Jezus a oczekiwania mesjańskie

     Świadomość, że Jego życie stanowi wypełnienie nadziei mesjańskich towarzyszyła Jezusowi od początku publicznej działalności. Ujawniło się to już w pierwszym wystąpieniu w synagodze w Nazarecie. Nauczanie i czynione znaki potwierdzały Jego Grota Zwiastowania w Nazareciemesjańską godność. Jednocześnie Jezus wprost zadał swym uczniom pytanie, za kogo Go uważają ludzie i za kogo uważają Go oni sami.
     Jezus nigdy nie nadawał sobie tytułów mesjańskich takich jak Syn Dawida czy Mesjasz. Jeśli ktoś Go tak nazywał, nie przeczył, ale tłumaczył, jak należy rozumieć tę godność. Sam utożsamiał się z Synem Człowieczym, odcinając się od oczekiwań o zabarwieniu politycznym.
     Imię "Syn Człowieczy" nosi tajemnicza postać z Księgi Daniela. Jak wskazuje kontekst, chodzi tam o konkretną osobę o cechach mesjańskich, która jest wysłańcem Jahwe i stworzy królestwo Boże trwające na wieki. Syn Człowieczy jest również wspomniany w apokaliptyce żydowskiej, nigdzie jednak nie ma mowy o jego ziemskim pochodzeniu ani o jego zbawczym i zastępczym cierpieniu.
     Tytuł ten występuje w Ewangeliach w dwóch kontekstach: eschatologicznym i jako nawiązanie do Pieśni o Cierpiącym Słudze Jahwe. Jezus, odpowiadając arcykapłanowi, identyfikuje się z tajemniczą postacią Syna Człowieczego z Księgi Daniela, podkreślając swą transcendencję i łączność z Bogiem. Ma do wypełnienia misję, której istotnym elementem będzie sąd nad światem. Jednocześnie używa tego tytułu zapowiadając swoją mękę, śmierć i zmartwychwstanie. Tłumaczy uczniom, że Syn Człowieczy ma do wypełnienia na ziemi misję, która będzie wymagać upokorzenia. Emaus - witrażWystępuje tu wyraźnie idea substytucji i ekspiacji, utożsamienie chwały, potęgi i transcendencji z poniżeniem, służbą, cierpieniem i śmiercią.
     Takie rozumienie idei mesjańskiej było nie do przyjęcia dla Żydów współczesnych Jezusowi. Zastępcza śmierć Syna Człowieczego nie dawała się pogodzić z mesjanizmem narodowym (dlatego też Żydzi nigdy nie łączyli postaci Syna Człowieczego z Cierpiącym Sługą Jahwe).
     Prawda ta była trudna do przyjęcia nawet dla apostołów. Przykładem może być epizod z uczniami zdążającymi do Emaus, którzy w rozmowie ze spotkanym Jezusem wyrażają swoje nie spełnione nadzieje. Zmartwychwstały wyjaśnił im jak należy rozumieć zapowiadające Go proroctwa.
     Zmartwychwstanie ostatecznie ukazało i potwierdziło rzeczywistą tożsamość Jezusa. Stało się światłem, które ukazało sens wszystkich oczekiwań i nadziei, a zarazem stanowiło radykalną nowość działania Bożego. Zastępcze cierpienie Mesjasza stało się zadośćuczynieniem za "grzech świata".

Multimedialny Świat Biblii - (c) 2003-2006 - Created by Sailor