Strona główna  Spis treści  Leksykon  << Wstecz 

Multimedialny Świat Biblii
Listy powszechne i List do Hebrajczyków

     Anonimowy List do Hebrajczyków (do Soboru Watykańskiego II przypisywany św. Pawłowi) można Via Dolorosa w Jerozolimie - fragmentnazwać kazaniem w formie listu. Był skierowany do judeochrześcijan prawdopodobnie w celu umocnienia ich w czasie prześladowań oraz ukazania im sensu chrześcijańskiego życia. Chrystus jest przedstawiony jako pośrednik Nowego Przymierza. Wyższość Jego pośrednictwa nad pośrednikami Starego Przymierza, jakimi byli między innymi aniołowie czy Mojżesz, ma swoje źródło w Jego Bożym synostwie.
     Pozostałe cztery listy (Pierwszy i Drugi List Piotra, List Jakuba i List Judy) wraz z trzema listami św. Jana są określane mianem Listów Katolickich. Są to listy powszechne, czyli bez konkretnych adresatów, skierowane do wszystkich chrześcijan (dlatego otrzymały tytuły od imion nadawców, a nie odbiorców jak pozostałe listy).
     Nie wiadomo, któremu z Jakubów należy przypisać pierwszy z Listów katolickich: synowi Zebedeusza (Jakubowi Starszemu, który poniósł męczeńską śmierć za panowania Heroda Agryppy w 44 r.), synowi Alfeusza (Jakubowi Młodszemu, nie odgrywającemu większej roli), Jakub - obraz w Pelplinieczy synowi Kleofasa i Marii (bratu Pańskiemu, za którym opowiada się większość egzegetów). Istnieje też opinia, że autorem Listu jest anonimowy judeochrześcijanin, który pod koniec I w. lub na początku II w. wyłożył swoją naukę, przypisując ją Jakubowi, biskupowi Jerozolimy. Fakt, że List jest skierowany do gminy jerozolimskiej, przemawia za tym, że powstał ok. 70 r. (później gmina uległa rozproszeniu).
     List św. Jakuba składa się głównie z uporządkowanych sentencji i pouczeń zaczerpniętych z mądrości żydowskiej, a dotyczących kwestii istotnych dla chrześcijan: doświadczeń i pokus, wiary i uczynków, doskonałości, bogactwa, modlitwy za chorych, namaszczenia chorych, wyznawania grzechów i braterskiego upomnienia.
     Pierwszy List św. Piotra powstał ok. 90 r. w Rzymie, zatem mało prawdopodobne jest, aby jego autorem był sam apostoł. Redakcji listu dokonał anonimowy pisarz z końca I w. (być może Sylwan). List ten był skierowany do chrześcijan zamieszkujących pięć wielkich regionów (prowincji rzymskich) Azji Mniejszej: Pont, Galację, Kapadocję, Göreme w Kapadocji - kościół św. BarbaryAzję i Bitynię. Jego celem jest przede wszystkim podniesienie na duchu chrześcijan wystawionych na różne cierpienia z powodu wiary. Drugi List św. Piotra jest najpóźniejszym pismem Nowego Testamentu (powstał ok. 120 r.). Jest pseudoepigrafem (autor przemawia w imieniu Piotra). Celem Listu jest umocnienie prawdziwej wiary, przekazanej przez tradycję apostolską, a zagrożonej przez działalność heretyków, którzy wypierali się mającego przyjść Chrystusa i głosili swobodę obyczajów.
     List Judy jest bardzo krótkim pismem zawierającym zaledwie 25 wierszy. Ma charakter ulotki skierowanej przeciwko heretykom. Został napisany w okresie późnoapostolskim lub poapostolskim (po 90 r.) przez anonimowego autora powołującego się na autorytet Judy Apostoła.

Multimedialny Świat Biblii - (c) 2003-2006 - Created by Sailor