Strona główna  Spis treści  Leksykon  << Wstecz 

Multimedialny Świat Biblii
"); }
Samarytanie

     Samarytanami nazywano mieszkańców miasta i prowincji Samarii, która po podziale królestwa w 929 r. przed Chr. stanowiła centralną część Państwa Północnego (Izraela). Byli potomkami deportowanych przez Asyryjczyków mieszkańców Mezopotamii i Gaje oliwne w Samariiniedobitków ludności izraelskiej ocalałej po klęsce w 722 roku przed Chr.
     Samarytanie wyznawali jedynego Boga. Za Pismo Święte uważali tylko tzw. Pięcioksiąg samarytański (różniący się od żydowskiej Tory). Obchodzili święto Paschy, Pięćdziesiątnicy i Namiotów i powołując się na Pwt 18,15 oczekiwali na przyjście Mesjasza (ale nie z pokolenia Dawida), odnowiciela kultu. Po powrocie z wygnania babilońskiego Judejczycy nie przyjęli Samarytan do społeczności narodowej i religijnej, uważając ich za kultowo nieczystych, ze względu na mieszane pochodzenie. Odrzucili także ich pomoc przy odbudowie Świątyni Jerozolimskiej. Stało się to przyczyną wzajemnej wrogości, którą pogłębiło zbudowanie świątyni samarytańskiej na górze Garizim.
     Współcześnie Samarytanie stanowią dość zamkniętą społeczność zamieszkującą w okolicach Nablus (dawne Sychem). Jest ich zaledwie kilkuset.

Multimedialny Świat Biblii - (c) 2003-2006 - Created by Sailor