Strona główna  Spis treści  Leksykon  << Wstecz 

Multimedialny Świat Biblii
"); }
Fenicjanie

     Fenicjanie byli północnymi sąsiadami Izraelitów. Wywodzili się od Kananejczyków, którzy zamieszkiwali tę ziemię od ok. 3000 r. przed Chr., zaś pod koniec II tysiąclecia przemieszali się z rozmaitymi przybyszami, tworząc mieszankę kultur i religii.
     Nazwa tego ludu pojawia się po raz pierwszy na przełomie IX/VIII w. przed Chr. u Homera, który odniósł ją do mieszkańców Sydonu. Z czasem określenie Fenicja rozszerzono na wąski pas wybrzeża Lewantu (tereny dzisiejszego Libanu), gdzie głównymi miastami były Tyr, Sydon, Arwad i Byblos. Miasta te, leżąc nad morzem, pełniły rolę portów otwartych na handel i wpływy z Zachodu, czyli z Cypru, północnej Afryki, Sycylii i Sardynii, a nawet Italii i Hiszpanii.
     Kontakty Izraelitów z Fenicjanami były intensywne, zwłaszcza za rządów Salomona. Władcy Samarii brali z Fenicji żony, z czym szły w parze obce wpływy kulturowe i religijne. Silne osłabienie miast fenickich nastąpiło w VI w. przed Chr. w dobie najazdów Babilończyków, jednak zachowały one tożsamość aż do czasów Jezusa i apostołów.

Multimedialny Świat Biblii - (c) 2003-2006 - Created by Sailor