Strona główna  Spis treści  Leksykon  << Wstecz 

Multimedialny Świat Biblii
"); }
Amoryci

     Amoryci byli semickimi koczownikami, którzy z obrzeży Pustyni Arabskiej migrowali ku różnym rejonom Żyznego Półksiężyca, by przyjąć osiadły trybu życia. Nazwa ludu pochodzi od Stado kóz w Transjordaniiakadyjskiego słowa amurru (zachodni). Historyczne wzmianki o Amorytach sięgają III tysiąclecia przed Chr. Zamieszkiwali oni tereny na zachód od Mezopotamii aż do Morza Śródziemnego. Zasiedlali zwykle tereny górskie, sprzyjające pasterstwu i hodowli. Stolicą państwa było Mari (dzisiejsze Tell Hariri). Nie ma pewnych biblijnych danych o pochodzeniu Amorytów. Czasami są oni przedstawiani są jako szczep kananejski (Amorytami nazywano często nawet całą przedizraelską ludność Kanaanu).
     Czasy świetności Amorytów przypadły na wczesną drugą połowę II tys. przed Chr. Kres jego istnieniu położyły najazdy Chetytów oraz inwazja tzw. Ludów Morza (ok. 1200 r. przed Chr.). Migracja Amorytów i jej konsekwencje oznaczają początek kompleksowej kultury kananejskiej, którą znamy z kart Starego Testamentu. Często są wzmiankowani przy opisach życia Abrahama, Izaaka, Jakuba i jego synów. Są przedstawiani jako wrogowie Izraelitów, zanim ci weszli do Kanaanu.

Multimedialny Świat Biblii - (c) 2003-2006 - Created by Sailor