Strona główna  Spis treści  Leksykon  << Wstecz 

Multimedialny Świat Biblii
"); }
Przesiedlenie babilońskie

     Przesiedlenie babilońskie stanowiło drugą falę przymusowych deportacji Izraelitów. Na początku VI w. przed Chr. los Samarii (przesiedlenie asyryjskie) podzieliła Jerozolima. Wobec ponawianych buntów Babilończycy, którzy zajęli miejsce Asyryjczyków, dwukrotnie najechali Judę i dokonali represyjnych przesiedleń. Pierwszej deportacji dokonano w 597 r.; Lew babilońskiuprowadzono wtedy króla Jojakina, jego matkę i dwór oraz elitę duchowo-intelektualną kraju. Dziesięć lat później, po buncie Sedecjasza, Babilończycy dokonali nowego najazdu, po długim oblężeniu zdobyli Miasto Święte i deportowali znaczną liczbę ludności. Trzecia, mniejsza fala zesłańców została skierowana do Babilonii w 582 r. przed Chr., po zamordowaniu babilońskiego namiestnika, Godoliasza.
     Wygnańcy i emigranci pieczołowicie zadbali o ustrzeżenie swej tożsamości , obficie korzystając z dorobku wcześniejszej diaspory, stworzonej przez wygnańców z Samarii. Wielcy prorocy przedwygnanoniowi Izraela, przede wszystkim Jeremiasz, skutecznie przygotowali rodaków do przetrwania zagłady, zanim jeszcze ona nastąpiła. Ezechiel, który w 592 r. rozpoczął działalność na wygnaniu, uczył, że można pozostać Izraelitą z dala od własnej ziemi i tradycyjnych instytucji religijnych.

Multimedialny Świat Biblii - (c) 2003-2006 - Created by Sailor