Strona główna  Spis treści  Leksykon  << Wstecz 

Multimedialny Świat Biblii
Masora

     Masora (hebr. masar - przekazywać, masorah - przekaz, tradycja) to system opracowany przez żydowskich uczonych (masoretów) mający na celu wierne przekazanie hebrajskiego tekstu Biblii.
     W V w. po Chr. pojawiła się konieczność utrwalenia wymowy słów hebrajskich przez dodanie samogłosek. Zadanie to podjęła żydowska szkoła w Babilonii, która opracowała system wokalizacji nadspółgłoskowej, a następnie uczeni z Tyberiady, którzy wymyślili system wokalizacji podspółgłoskowej. Masora palestyńska (zachodnia), szybko wyparła masorę babilońską (wschodnią). Jako czas właściwej, istniejącej do dzisiaj, wokalizacji Biblii Hebrajskiej podaje się lata 700-850.
     Masoreci umieścili też w tekście akcenty spełniające trojaką funkcję: fonologiczną (akcenty, rytm), syntaktyczną (interpretacja przez podział wiersza na jednostki składniowe) i muzyczną (dostosowanie do melodii). Dodatkowo masora określa ilość wierszy, wyrazów i liter każdej księgi oraz podaje, ile razy poszczególne słowo występuje w Piśmie Świętym (masora numeryczna). Ponadto zawiera informacje, co i jak należy czytać (masora tekstualna). Uwagi te były notowane na marginesie (masora marginalna) lub na końcu księgi (masora końcowa).

Multimedialny Świat Biblii - (c) 2003-2006 - Created by Sailor